Biterse kelimelerim
Biten gözyaşlarım unutulan hatıranla
Bitiren ben, unutulan ismin olsa
Bitmedin ve de unutamadın da, artık yokluğumda varlığımla
*_* "Sırlarım sırlarına sarılı, ellerim ellerine bağlı Gözlerinin içi gülücüklerle, hayatım seninle doldu sonunda" *_*
Sonabahara esir, yaprak dökümünde hür
Tek başına, yalnızlığın yanılgısıyla
Anılarım geçer yalnızca karşıdan karşıya
Dönsem geriye, darılmam zamanın kırılmasına
Yumruğunu sıktın korkutmak için
Söylemedin söyler gibi susturmak için
Vursaydın vurdukların iyileşir, yıksaydın yıkılanlar yenilinirdi
Bitti sandığım dalgaların, önce gizli gizli, sonra yavaş yavaş yine hoşgeldi kıyılarıma
Kaçarken bilinmez ve anlaşılmaz olandan...
...sancılarım geçmiyor karşılaşmadan sessiz kalan Tanrıyla
Neden, neden geceyi özledim - nedeni, gecenin gündoğumuyla adaş olması mı?
Karanlığın gelişini her sezdiğimde, gecene razı olmam ışıklarla da eş olman mıydı?
Karmaşık denkleminin sonucu basit, uzun şiirlerimin son mısrası da
Günlerce, aylarca süren hasretin, seninle yolların sonu aynı
Körleştikce kendimden gizlediğim o basit cümle, oldu bin bir kelime
Eksik cümlelerimde, unuttuğum kelimelerimde
Yerle bir olmuş hikayelerde gözlerin var sadece
Dualardan umutlar, aynı herkes, hep aynı, hiç kavuşamayanlar