Kendi kendime, seni seninle öldürüp duran, kanayan kanatan basit bir karga, adı kin

Gece boyunca ve her gecenin yarısında başlıyor seninle bitmeyen kavgam

Gün boyunca ve her dünün sonunda sana vurdum, seni yıkmaya doyamayan zehrin adı kin

⨯

Zamanın başlangıcı, taklalar atan ölüm

Zamanın sonu, sadakatime ihanetin

⨯⨯

Alevlerin içinde yanmadıysan sabırla seni kül etmeyi bekleyen zihnim

Mabetlerin dışında yere çökmediysen korkularınla seni yalvartacak ecelin

⨯⨯⨯

Seni bir görür bir bekler gibiyim

Seni kılıçlardan geçirmek için yeter geçmişin

⨯⨯⨯⨯

#1121                                                      #1121

Tapınak

Kal...

Senin aşkın ölümümü yendi, benimle

Ufak ellerinle ömrüm sıfırlandı, yüreğimde

Gerçekleşmiş öncesizlikte, yalandan sonrasızlıkta...

Kal gitme.

#1120

Kurgum gerçeğim

Sığınaklarda ölen aşklara mezarlar

Sözde kara sevdaları öldürenlerle, karanın karasını yaşatanlar

Şarkılardan bakılan fallara hiç muhtaç kaldın mı?

Uydurma şiirlerde yaşanmamış masallarla birini yaşattın mı?

Rüyalarınla beslenen gecelerde, hayalin doyuramadığım bir açlık

Rüyalarımda değişen rollerinde hiç değişmeyen gözlerinle, hayalin saklandığım bir tokluk

#1119

Ucu açık aşk

Sıradan bir kış akşamı

Kanatlarımın altında, kanatlarım doğsa kanatlarında

Bizi kuşatan bulutlarla göklerim hediyeydi sana

Yaraların masallarımda saklı gizli...

...saklı gizli olmazlar çıkmazında

Kendinden kaçtın, korkularınla uyandın

Bu şehri ateşe veren ben, sensizliğe uyandım 

#1118

Sen gibi

Kesik kesik şeritlerden sensiz duraklara

Adım adım kaybolduğum senden yangınlarla

Yolları sevdim seninle uzaklardan yakınlara

Bir gülümsemenden bir kahkahana, sen, ben, İzmir sonunda

Sen gibi, senden, seninle bir hediye, dünyam gözlerinde... ve veya öyleyse

izmirʒ

#1117