Evo

Rastlantı say hepimizin ilmik ilmik ördüğünü

Ki, sürsün tiyatromuz yerle gök arasında, yalanla gerçeğin sınırında

Hediye say yenilgilerini, nimet... bir bir yitirdiklerini

Sen ki, kader saydığın şeritleri sildin, yollarını da çıkmazlarını da sen yitirdin

Onsuz kayboluşların, ona kaçışların, onunla her kurtuluşun yüce Tanrıdan, yüce Tanrıyla...

Ya da sen... ben hep tek başına?

#1113#1113#1113